8. Snowdonia NP, Portmeirion, Harlech Castle, westkust, Pembroke Shire Coast NP (18 - 23 aug)

Hallo allemaal,

vandaag stond Cardiff of Bristol op het programma, maar ik heb geen van beiden gedaan. Het voelt een beetje als spijbelen. Toen ik vanmorgen wakker werd op de parkeerplaats van de Dunvant Rugby Club in Killa had ik er geen zin in. Slecht weer en waarschijnlijk lastig om een parkeerplek te vinden. Dus de muurschilderingen van de beroemde meneer Banksy, die in Bristol is geboren, bewaar ik voor een volgende keer. Achteraf had ik er toch ook niet zoveel tijd voor gehad. Ik stond pas om 15 uur op mijn plek voor 2 nachten op een camping in Bath. Wat files onderweg, maar ook boodschappen gedaan en grijs water geloosd, vers water ingenomen en het toilet is weer leeg. Inmiddels schijnt de zon. Heerlijk gedoucht, haren gewassen, boek gelezen en nu blog 8 alweer. Achter mijn plek loopt de rivier Avon en naast die rivier ligt een voet-/fietspad naar het centrum van Bath, dus Betsy mag morgen ook weer aan de bak. Dat is maar goed ook, want ze staat al veel te lang op de drager. 

Eerst verslag van de afgelopen dagen. Ik ben dom geweest, want ik had eindelijk kunnen zwemmen in een baai aan de westkust met mooie golven, maar ik ging naar de verkeerde camping. Ik had wel de goede camping (dichtbij de baai = MWNT - beach) gereserveerd, maar op de een of andere manier had ik de andere camping (die heel verwarrend MWNT camping heet) in mijn hoofd en ik heb het niet meer gecheckt. Ook niet toen de dame van de camping zei dat ik niet gereserveerd had (telefonisch). Lang verhaal kort: vanaf de camping was het nog een half uur lopen naar de kust met de baai en ik had geen zin om dan te gaan zwemmen. Wist toen ook nog niet of de baai wel geschikt zou zijn om te zwemmen. Zag daar wel die andere camping, maar er gingen nog geen bellen rinkelen. Pas om half 10 in de avond viel het kwartje......Nou ja, wellicht dat het er ooit nog eens van komt om terug te gaan. Gisteren was ik op een vergelijkbare baai aan Bride's Bay (Zuid Wales) in het Pembroke Shire Coast NP, maar daar waaide je zo ongeveer je kleren uit. Staartje van een orkaan. 

Langs de hele kust van Midden- en Zuid Wales loopt een wandelpad van 300 km (Pembrokeshire Coast Path). Je kunt hem helemaal lopen, maar ook in etappes. Ik heb kleine stukjes ervan gelopen, o.a. bij dat MWNT beach en in Fishguard: de plaats met die kleurrijke huisjes en haventje. Het is wel een uitdaging om langs de kust te rijden. Het is allemaal erg smal, vooral in de (nu overvolle) plaatsjes, waar auto's langs de weg staan geparkeerd en overal mensen lopen, maar ook daarbuiten met hoge heggen en zo nu en dan een parkeerhaventje om elkaar te passeren. Wat opvalt zijn de kleurrijke huizen en in Wales wordt nog steeds Welsh gesproken en alle borden (ook bij attracties) zijn tweetalig. Het is ook een levende taal: je hoort het regelmatig om je heen. 

Mijn vorige blog eindigde met de mededeling dat ik de trein 'gemist' heb naar de top van de Snowdon (volgeboekt), maar ik heb wel een mooie wandeling van ruim 14 km gemaakt naar Llanberis, een plaatsje verderop van de camping in Llanrug (Snowdonia NP). De wandeling ging voor het grootste deel langs het meer Llyn Padarn. In Llanberis hoopte ik de top van de Snowdon te kunnen zien, maar die gaat helaas verscholen achter een andere bergtop die dichterbij ligt. In Llanberis ligt een grote leisteenfabriek met groeve, die tot 1945 in bedrijf is geweest. Nu is het een museum, waar je onder andere kennis kunt maken met de slechte werkomstandigheden van de arbeiders in de periode 1880 tot 1945. Het is ook niet zo vreemd dat in deze regio de vakbonden opkwamen. Ik ben niet in het museum geweest, maar daar heb ik wel een beetje spijt van. Ik was te laat. 

De volgende dag naar het bijzondere Portmeirion, een Italiaanse enclave in Engeland. Dit dorp werd tussen 1925 en 1973 gecreëerd door de Welsche architect sir Clough Williams-Ellis. Hij wilde hiermee laten zien dat een mooie plek gebouwd kan worden zonder het te bederven. Zijn motto was: 'Cherish the past, adorn the present, construct for the future'. Hij had in ieder geval een hoop geld om zijn droom te verwezenlijken. Er wonen geen mensen in het dorp, maar je kan er wel een kamer boeken in een van de vele cottages of het hotel. Er is ook een hele dure camperplaats bij. Naast het dorp zelf kun je wandelingen maken op het strand bij eb, en door de omgeving van het dorp dat op een schiereilandje ligt. Heb ik allemaal gedaan en 's avonds nog een keer om te zien hoe het er bij vloed uitziet. Het verschil tussen eb en vloed was ongeveer 5 meter en dat is veel! Het ligt ook niet direct aan zee, maar aan een zee-arm. Iedere 12 uur zo'n hoeveelheid water erin en eruit. Onvoorstelbaar.

Tot slot: Harlech Castle, net iets ten zuiden van Portmeirion. Prachtig met de bergen van Snowdonia NP aan de ene kant en de zee aan de andere kant. Edward I, een Engelse koning, viel in 1280 Wales binnen en hij liet binnen de kortste keren (7 jaar) diverse kastelen bouwen om zijn positie te versterken. Ook Conwy Castle (zie blog 7) is er een van. Kennelijk kenden ze toen ook al architecten die ook kastelen ontwierpen. Zo is Harlech Castle ontworpen door Master James of St. George, die bekend staat om zijn 'walls within walls' en het dubbele poorthuis (2 grote en 2 kleine torens aan beide zijden van de ingang). Kinderen krijgen binnen het kasteel les in zwaardvechten. 

Het is etenstijd, dus ik neem afscheid. Morgen dus Bath en ik heb nog diverse andere activiteiten in het vooruitzicht. Hopelijk houdt het weer zich een beetje. Tot de volgende keer.

Groeten Annemiek