4. Beeldentuin, Caserta, Pozzuoli, Napels, Herculaneum en Vesuvius (7 - 12 mei 2024)

Hallo allemaal, 

op deze mooie moederdag een blog over een vrolijke beeldentuin, een heel groot paleis, een heel oud amfitheater, een stad uit het jaar 79 na Christus die bedolven werd onder de lava en de huidige tweede stad van Italië die je gezien moet hebben vóór je je ogen definitief sluit en tot slot de vulkaan Vesuvius, die voor het laatst in 1944 (dus tijdens WO II) vuur en lava uitspuwde. En dat allemaal in 6 dagen tijd. Als je het zo op een rij zet is het heel veel. En dat is het ook. Beetje te veel, maar dit deel van Italië is druk, erg druk, dus ik denk niet dat ik er nog een keer kom. Het is ook mooi, dus alles in één keer. 

Vanmorgen per bus, de Vesuvius express, de vulkaan op. Die is niet eens zo hoog, zo'n 1300 meter. De krater heeft nu een omvang van 1400 meter (dat was vóór de laatste grote uitbarsting in 1944 3400 meter) en een diepte van 216 meter. Door de uitbarstingen verandert ook het uiterlijk van de vulkaan. Ik heb vandaag een klein beetje rook zien opstijgen uit de krater, maar dat stelt niet veel voor. De laatste kilometer naar en deels om de kraterrand moesten we zelf lopen. Dat leek aanvankelijk een behoorlijke klim, maar het viel uiteindelijk wel mee. Diverse souvenirwinkeltjes onderweg. Mooi uitzicht over de omgeving en de Golf van Napels met het eiland Capri, maar het was een beetje heiig, dus het zicht was niet zo helder. Het is wel duidelijk dat, als er nog een keer een grote uitbarsting komt, er over enkele eeuwen veel meer uitgegraven zal moeten worden dan Pompeji (dat staat morgen nog op het programma) en Herculaneum.

Die Romeinse nederzetting is in het jaar 79 na Christus - toen het ongeveer 6000 inwoners telde -  bedolven onder de lava. Bij diezelfde uitbarsting werd ook Pompeji bedolven, maar dat kwam onder een dikke aslaag te liggen. Pas in de 18e eeuw zijn beide steden ontdekt. Eerst Herculaneum en daarna Pompeji. Pompeji bleek veel groter dan Herculaneum, dus toen Pompeji werd ontdekt, ging alle aandacht naar Pompeji. Later heeft men zich ook weer met Herculaneum bezig gehouden. Herculaneum (nu liggend in het gebied van de stad Ercolana) was een geliefd zomerverblijf van rijke Romeinen.  De lavalaag van 12 tot 30 meter dikte was heel hard. In tegenstelling tot de poederachtige aslaag waarmee Pompeji werd bedekt is er in de afgelopen eeuwen nauwelijks in Herculaneum geplunderd. Er zijn veel kostbaarheden bewaard gebleven, die nu voor het grootste deel in het Nationaal Archeologisch Museum in Napels worden tentoongesteld. Daar ben ik ook geweest. Ik verbaas mij iedere keer weer over het niveau van beschaving waarover de Romeinen 22 eeuwen geleden al beschikten: gouden sieraden die je nu ook bij onze juweliers kunt zien liggen, prachtige glazen voorwerpen met diverse kleuren, beeldjes van ivoor en andere materialen, zilveren servies, fresco's op muren, vloeren met mooie patronen van mozaïek. En het waren ook 'watermanagers'. Ze zorgden dat hun watervoorziening, ook het warme water in de badhuizen, prima in orde was. Monnikenwerk om dat allemaal weer te voorschijn te halen. Er is ook nog maar een klein deel ontgraven. De gewone huizen staan er omheen, wel een paar meter hoger. 

Voor Napels kan je minstens een week uittrekken, maar dan ben je ook wel goed gaar van alle herrie en chaos daar. Dat was ik al na één dag. Italianen moeten kennelijk ook steeds op hun claxon drukken als er iets niet bevalt. En scooters en motoren zoeken slalommend en (ook) claxonnerend hun weg. Wat dat betreft lijkt het wel op Marokko. Ik ben vanaf de camperplaats in Pozzuoli, één van de stadjes rond Napels, met trein en metro naar het centrum van Napels gereisd. Dat was goed te doen en alles reed keurig op tijd. Vandaag ook met 2 metro's van Pompeji (waar ik nu op een camping sta) naar Ercolana waar de Vesuvius bus vertrok. In Napels heb ik achtereenvolgens het volgende bekeken (= volgorde van de foto's): Gesu Nuovo (aanvankelijk paleis, maar later verbouwd tot kerk), aan hetzelfde plein en er pal tegenover: klooster en kerk van Santa Chiara (prachtige tuin met pilaren en bankjes met afbeeldingen van tegels; bijna compleet vernietigd door bombardementen in 1943, maar grotendeels weer hersteld; overblijfselen van Romeins badhuis onder het klooster), kerk en klooster San Domenico Maggiore (klooster heeft nu andere bestemmingen, waaronder een sportschool), 2 kerken alleen van de buitenkant (namen niet genoteerd) en de Dom (Duomo), die heel wat kleiner is dan die van Milaan.  Daarna heb ik een bezoek gebracht aan het Nationaal Archeologisch Museum omdat daar hetgeen gered is uit Herculaneum en Pompeji tentoon wordt gesteld. Overigens heeft het Herculaneum zelf ook nog een klein museum. In Napels ook nog genoten van een gefrituurde pizza, waar de stad bekend om staat. Wat een machtig geval! Moest er ook lang op wachten, maar dat deed ik samen met een Nieuw-Zeelands echtpaar die zagen dat mijn rugzak uit Christchurch kwam. In Gesu Nuovo wordt Guiseppe Moscati geëerd. Dat was een arts die leefde van 1880 tot 1927. De man deed goede dingen voor de armen en heeft in de medische wereld het een en ander tot stand gebracht. Aan hem worden ook wonderen toegeschreven: genezingen die wetenschappelijk niet verklaard kunnen worden en daarom is hij ook, eerst zalig en later heilig verklaard door de Paus in Rome. Helaas is hij al op 46-jarige leeftijd overleden aan een hartaanval. 

In Pozzuoli heb ik 3 nachten gestaan met elke avond vuurwerk dat ik kon zien vanuit mijn 'slaapkamerraam'. Die camperplaats op hoogte was niet makkelijk bereikbaar. Googlemaps stuurde mij over een zeer smalle weg met 4 WD - ondergrond. Bovendien schampten de takken en bladeren mijn dak. Ik kon niet meer voor- of achteruit, laat staan draaien. Een zeer vriendelijke italiaan die achter mij reed, hielp mij er weer uit te komen en - als camperbezitter - wist hij ook welke route beter geschikt was. Dat was ook zo, maar dan nog: omhoog en smal en bochtig. Maar Miep en ik hebben het gered. We moesten wel op adem komen. Hebben we 3 nachten gedaan. Een dag op de fiets (met gevaar voor eigen leven) naar het op 2 na grootste amfitheater in Italië: work in progress, maar je krijgt wel een beeld. Ik heb er ook een filmpje van gemaakt. Verder gefietst richting centrum en haven van Pozzuoli. Je kan vandaar met de ferry naar o.a. het eiland Capri dat voor Napels in zee ligt. Ook daar oude gebouwen die opgeknapt worden. 

Onderweg naar Pozzuoli dacht ik 'even' het Palazzo Reale in Caserta te doen. Dat 'even' duurde 4 uur. Een enorm paleis met meer dan 1000 kamers, maar het meeste indruk maakte de tuin. Die was heel lang met gazons, beelden, waterpartijen en aan het eind een waterval. Ik heb helemaal tot het eind gelopen, maar vervolgens met een elektrisch busje terug gereden, want anders had ik geen puf meer gehad om nog iets van de vele, vele kamers met prachtige interieurs te bekijken. Het is 253 meter lang en 41 meter hoog. Karel III van Napels en Sicilië liet het in 1752 in barokstijl bouwen. In WOII was het hoofdkwartier van het geallieerde Middellandse Zeecommando erin gevestigd en op 29 april 1945 werd hier de capitulatie van het Duitse leger ondertekend. En nu struikel je er over de hordes schoolkinderen en toeristen. Ik ben de kamers langs gevlogen, want ook hier kan je minstens een paar dagen zoet zijn.

En tot slot de vrolijke beeldentuin (Il Giardino dei Tarocchi) van Niki de Saint Phalle (50 km ten zuiden van natuurpark Maremma). Inmiddels is ze overleden (2002), maar haar voorbeeld was Gaudi en haar beelden zijn afkomstig van tarotkaarten. Alle beelden hebben ook een naam, die ik tzt nog een keer aan de foto's zal toevoegen. Het zijn er 22, waaronder een dame met hele grote borsten (genaamd keizerin), waarbinnen zich een volledig ingerichte woning bevindt met keuken, badkamer, slaapkamer en woon-/eetkamer. Grappig om te zien en dit is kennelijk ook een gewilde bestemming voor schoolreisjes. 

Morgen dus nog Pompeji en daarna nog een stukje zuidelijker of direct oversteken naar de overkant (Adriatische Zee). Daar moet ik nog over nadenken. 

Groeten Annemiek

P.S. Foto's staan erop; de filmpjes nog niet.