26. Salamanca, Orbanega del Castillo, Frías, VV Nofuente-Puentedey, Castets (3 t/m 8 maart 2026)

Hallo allemaal,

toch nog één blog vóór mijn slotblog, want ik heb de afgelopen dagen zoveel moois gezien (en dus heel veel foto's gemaakt) dat ik dat niet wil bewaren voor het laatste blog. Ik heb vanmiddag Spanje verlaten en sta nu in Castets in het zuiden van Frankrijk, ongeveer 100 km ten zuiden van Bordeaux. Mooie camperplaats in een bosje en eigenlijk alleen uitgezocht omdat het dicht langs de snelweg ligt. Maar het is altijd weer verrassend wat je tegenkomt. Ik ben door het plaatsje gelopen en kwam een leuke wandeling door het dorp tegen met allerlei wetenswaardigheden over het stadje. Er groeit hier een sequoia (39 meter hoog) en er woonde tot zijn overlijden in 1983 een beroemde fotograaf (Emile Vignes), waarvan mooie zwart-wit foto's zijn opgehangen op een lelijke schutting. Een ervan is van de Tour de France die Castet in 1966 met een bezoek vereerde. Bovendien zijn er leuke vakwerkhuizen en binnenkort hebben ze een enorme Lidl, terwijl er pal naast al een grote Intermarché is. Die zal er niet blij mee zijn. En tot slot ligt de camperplaats aan een Voie Verte van 23 km lang. Dat is de franse versie van de Via Verde in Spanje. Daar heb ik er gisteren ook nog een van gefietst. Kortom: voor een tussenstop of kort verblijf een prima plek. 

Ik verliet jullie de vorige keer in Salamanca. Over mooi gesproken: één groot monumentaal gebeuren. Ik was gewaarschuwd: het hele centrum staat op de werelderfgoedlijst van Unesco. Die konden waarschijnlijk ook niet kiezen. Een nieuwe kathedraal, waarover 2 eeuwen is gedaan om hem van de grond te krijgen (1513 - 1733), zit vast aan de oude (12e eeuw) en daar zit weer een klooster aan vast. Normaal worden oude kathedralen afgebroken als er een nieuwe komt, maar in dit geval mocht de oude dus blijven staan en dat is maar goed ook, want ik vond hem mooier dan de nieuwe. Prachtige muurschilderingen en minder protserig dan de barokke nieuwe kathedraal. De oude heeft ook een toren, waar je naar boven kan klimmen (Ieronimus toren) en dan heb je niet alleen een mooi uitzicht op de stad aan de rivier Tormes, maar kan je ook vanaf hoogte een blik werpen op de binnenkant van de twee kathedralen. Over de rivier ligt  de Puente Romano, die dateert uit de 1e eeuw na Chr. Van de 26 bogen zijn er 15 nog intact. 

Verder zijn er nog enorme kloosters, die ik alleen van de indrukwekkende buitenkant heb bekeken en het Plaza Mayor (1729-1755), het belangrijkste plein van Salamanca met o.a. het gemeentehuis en je kan er lekkere ijsjes kopen. Salamanca is ook een universiteitsstad, zelfs de oudste van Spanje. In 1218 stichtte koning Alfonso IX hier de universiteit. De monumentale universiteitsgebouwen liggen nog steeds in het centrum verspreid. Er lopen heel wat studenten rond. Het Casa de las Conchas (Huis van de schelpen) was een 15e eeuws stadspaleis, maar doet nu dienst als universiteitsbibliotheek. De fietstocht vanaf de camping naar het centrum is ook leuk. Niet zo ver (7 km), maar over aparte fietspaden en door een park op een eilandje in de rivier. Kortom: een toppertje. 

Vaak wil ik op de terugreis wat sneller naar huis, maar deze keer heb ik iets meer rust. Ik had nog wat dagen over en die heb ik besteed aan de regio tussen Burgos en Santander, ruim 300 km ten noordoosten van Salamanca. Las Merindades heet het en de rivier Ebro stroomt er doorheen. Door de regen van afgelopen winter doet die dat ook overvloedig. Tweede deel van de route vanaf Salamanca heb ik de toeristische route genomen en die was heel mooi, mede ook door de enorme hoeveelheid bloesembomen en de kerkjes met 'kasteeltorens'. Er zijn er heel veel. Ik heb in het dorpje Torquemada geluncht en daar zaten heel veel ooievaars op nesten op het dak van de kerk en het klepperde er lustig op los. Het dorpje heeft ook een middeleeuwse brug over de rivier Pisuerga. De camperplaats in Sargentes de Lora had ik helemaal voor mij alleen. Het naastgelegen museum Petróleo met een jaknikker in de tuin was tijdelijk gesloten. Kennelijk is hier in het verleden olie uit de grond gehaald. In het dorp verder helemaal niets, behalve een paar honden. 

Orbaneja dels Castillo was mijn eerste kennismaking met de regio: wonderschoon, hoog gelegen aan een 'lus' van de Ebro met waterval en indrukwekkende klifbergen eromheen, die aan de bovenkant al behoorlijk geërodeerd zijn. De bergen bestaan uit karstgesteente en dat kenmerkt zich door holten in de rotsen, die door water eroderen. Zie het gat in de rotsen dat de vorm heeft van Afrika. Dat heb ik overigens ook gezien in Marokko bij rotsen aan de zee: ook de vorm van Afrika. Het zal toeval zijn. Er is in Orbaneja ook een watergrot (Cueva del Agua). Stelt niet zo heel veel voor. Je mag er zelf in lopen (wel bukken) en het stopt waar het water naar beneden stroomt. Erg mooie plaatsje dat nu rustig is, maar in de zomer kun je hier over de koppen lopen, neem ik aan. Je kunt er wandelingen in de omgeving maken, maar ik heb mij beperkt tot een klimmetje (het dorp zelf ligt tegen de berg aan) en boven een halfronde cirkel gelopen. Roofvogels cirkelen in de lucht, maar ik kan niet zien welke soort. Ondanks de naam geen kasteel kunnen ontdekken. Die is er ook niet, volgens de vrouw die lekkere dingen verkocht. 

Daarna door naar Frías dat bekend staat als het kleinste stadje van Spanje. Ook nu weer hele mooie (berg-)route van ongeveer 1,5 uur. Ik heb veel kleinere plaatsen gezien, maar dat zullen dorpen zijn. Frías heeft in 1202 stadsrechten gekregen. De aanrijroute is al spectaculair door de Middeleeuwse brug over de Ebro en van daaruit zie je Frías op hoogte liggen met een kerk aan de ene kant en een kasteel aan de andere kant. De camperplaats ligt (laag) aan de andere kant van Frías en dan kijk je tegen de huizen aan, die tegen de bergwand zijn gebouwd. Mooi uitzicht dus vanuit de camper. Net nadat ik aankwam, begon het flink te regenen, dus ik heb de hele volgende dag gebruikt om het stadje te bekijken. Nou, twee bezoekjes (dus wel 2x naar boven), omdat ik 's morgens te snel klaar was om buiten de deur te lunchen (dat doen ze in Spanje pas rond 14 uur) en het was te koud en guur om lang buiten te blijven. Gelukkig bleef het wel droog. Het kasteel kan je in. Aan de binnenkant is er weinig van over, maar de muren en de torens staan er nog en vanaf de torens heb je een prachtig uitzicht over de stad en de omgeving. Erg mooi gedaan met de nodige informatie. De lunch (dagmenu) was inclusief wijn slechts 16 euro.  Voor die prijs had ik de hele fles wijn - die op tafel werd gezet - leeg kunnen drinken, maar dat heb ik niet gedaan. Dan had ik de camper niet meer gehaald. 

Ik heb even getwijfeld, want er werd gisteren (zaterdag) regen verwacht, maar ik ben toch blij dat ik nog een stuk van de Via Verde (Santander Mediterranian Railway - van Burgos naar Engaña tunnel), die in de buurt van Frías ligt, heb gefietst. Ik ben begonnen in Nofuentes en daar de camper neergezet bij wat voorheen het stationsgebouw was. En ben geëindigd in Puentedey waar een natuurlijke brug over de rivier Nela te zien is. De hele route is 115 km; mijn deel was 31 km, dus heen en terug ruim 60. Ik heb wat regen onderweg gehad, maar het viel mee. Prachtige route met nog oude stationsgebouwtjes, (keurig onderhouden) uitrustlocaties, een oude stoomlocomotief en bruggen over met name de rivier Nela, die hier behoorlijk slingert. Ook weer klifrotsen op afstand. De meeste haltes lagen wat verder weg van de bijbehorende dorpen, maar in Puentedey was niet alleen de natuurlijke brug te bewonderen, maar wachtte ook thee met iets lekkers. Overnacht op de camperplaats in Oña, dat pal naast dezelfde Via Verde ligt, richting Burgos. Ik heb Oña vanmorgen niet uitgebreid bekeken, maar wat ik ervan gezien heb, is zeker nog een bezoekje waard en dan kan ik ook gelijk nog een ander stuk van de Via Verde fietsen. Mogelijkheden te over om een andere winterreis wederom deze regio te bezoeken.  

De resterende terugreiskilometers heb ik in ongeveer 4 gelijke delen opgesplitst van tussen de 300 en 350 km en naar bijbehorende leuke camperplaatsen gezocht. Ik ga in ieder geval nog in Blois staan en in Conty en in België en Nederland ga ik nog wat info ophalen over het inbouwen van een gastank. Vrijdag 13 maart ben ik weer thuis en in het weekend kunnen jullie dan mijn laatste blog van deze dubbele reis tegemoet zien. Voor degenen die het nog doen: werk ze! Voor alle anderen: vermaak je!

Groeten Annemiek