2. Rüdesheim am Rhein, Mainz (D), Cheb, Loket, Karlovy Vary en Lipno (Tsjechië; 3 t/m 9 juni 2026)

Hallo allemaal,

het is een regenachtig dagje. Perfect om het tweede blog te schrijven. Er is weer veel om te vertellen en te laten zien. Ik ben al aanbeland in het zuiden van Tsjechië, op maar 5 km van de Oostenrijkse grens ten noordwesten van Linz aan wederom een groot stuwmeer. Het dorp, Lipno nad Vltavou, is ook een wintersportgebied (tot ongeveer 900 meter hoogte). Nu wel zomerrodeln en natuurlijk mountainbiken en wandelen, maar daar komt het vanwege het weer niet van. Ook van de vele watersportmogelijkheden, die het 42 km lange Lipno-stuwmeer biedt, maak ik geen gebruik. Gisterenavond heb ik na aankomst nog wel een korte wandeling gemaakt naar het vlakbij gelegen plaatsje Frymburk. Het was nog droog en het kerkje ligt er mooi bij. Die foto's staan achteraan. 

Ik volg in Tsjechië voor het grootste deel een route van de Nederlandse Kamperclub (NKC) en volgens het routekaartje zou Lipno nog in het noorden van Tsjechië liggen, maar dat klopt dus niet. Met als gevolg dat ik gisteren langs de route een paar andere plaatsen heb overgeslagen die pas na Lipno zouden komen. Niet zo erg, want ik moet toch weer richting noorden om Praag te bezoeken. Maar daardoor was de afstand voor een halve dag pittig: 280 km en daar heb ik 5,5 uur over gedaan. Niet via snelwegen (GoogleMaps heeft 2 wegafsluitingen moeten omzeilen), maar wel lekker toeristisch. Onderweg heuvelachtig gebied, groen, mooie plaatsjes met prachtige kerkjes totdat je dichterbij komt. Dan blijkt dat er wel het een en ander aan moet gebeuren. De Tsjechen houden wel van kleur op de huizen. Daar word ik ook vrolijk van. Ze kennen trouwens in iedere wat grotere plaats ook enorme winkelcentra met alle bekende namen. Tsjechië is al sinds 2004 lid van de EU en behoort tot de betere economieën. Ze hebben nog wel hun eigen munt en dat is lastig rekenen (1 Tsjechische kroon = 0,04 eurocent). Het land is redelijk welvarend. Neemt niet weg dat je hier ook de nodige zwervers ziet. Weinig zwerfafval overigens en overal gescheiden inzameling van afval. 

Even terug naar Duitsland. Rüdesheim am Rhein. Bekend van de Rieslingwijnen.Met dreigende luchten, maar het bleef droog, ben ik 3 juni jl. tussen de wijngaarden naar de Abdij van Eberbach gefietst. In de verte was de Rijn zichtbaar. In de eerste blog heb ik het gehad over het boek van Ken Follet met als titel Pilaren van de Aarde. Deze abdij had er model voor kunnen staan. Het dateert ook uit de 12e eeuw en de informatie die erbij geleverd werd, deed mij in veel opzichten aan het overigens in Engeland gelegen klooster van Follet denken. Onder andere door de vermelding van 'lekenbroeders', die verantwoordelijk waren voor alle huishoudelijke taken. De 'priesterbroeders' moesten voornamelijk  hun dag doorbrengen met bidden en mediteren. In die dagen waren de kloosters heel rijk, onder andere omdat ze absolutie verleenden aan de edelen, die daardoor zonder in de hel te branden alles konden doen wat God verboden heeft. Als tegenprestatie kregen kloosters land, hoefden ze geen tol te betalen en maakten ze winst op - onder andere - de wijnverkoop. Dit alles stopte voor deze abdij door de secularisatie in 1803 onder de Franse heerschappij. Bij de abdij was een proeflokaal en ik heb er een fles Abdij Eberbach-wijn gekocht. Voor degenen die de film toevallig gezien hebben: de abdij is de locatie geweest waar de film Der Name der Rose in 1986 is opgenomen, met niemand minder dan Sean Connery in de hoofdrol! Als iemand de link kan vinden waar de film te zien valt: zet het dan even in de reacties op dit blog.

Een andere abdij waar nog wel zelf wijn gemaakt en verkocht wordt is die van St. Hildegard. Dat komt vast omdat er nog steeds nonnen zijn die de boel runnen. Zelfs 34 dames in 2025. Toen ik er langs kwam waren ze helaas al gesloten. Jammer, want de binnenkant van de enorme kerk die bij het klooster hoort (met twee torens) ziet er erg mooi uit op de plaatjes van GoogleMaps. Terug in Rüdesheim lekker gegeten in het kleine, maar mooie centrum van het stadje. Veel vakwerkhuizen en andere mooie gebouwen. Heerlijk gegeten onder het genot van natuurlijk Rieslingwijn en Rüdesheimer kaffee met Asbach Uralt. Het stadje stroomde overigens vol met inmiddels bejaarde Harley Davidson-fans op hun motoren, ook tegenover mij op de parking van het zwembad/tevens overnachtingsplek. De reden: een groot HD - festijn het weekend van 6/7 juni. Wat zal dat een feest geweest zijn voor diegenen die ervan houden. 

Mainz was de laatste stop van het reisje langs de Rijn. Wat ik niet wist is dat 4 juni een feestdag in Duitsland is, namelijk Sacramentsdag. Gelukkig heb ik er niet veel 'last' van gehad in de zin dat veel gesloten zou zijn. Wel de meeste winkels, maar dat vind ik helemaal niet erg. Alleen jammer dat de archeologische opgravingen uit de Romeinse tijd van 69 na Chr., die zijn gevonden tijdens de bouw van een winkelcomplex (Taberna Archeologica), wel was gesloten. Maar de Kathedraal, de Sint Stefanuskerk met de 9 stralende blauwe Chagall-ramen, de Carnavalsfontein en de Kirschgarten met de vakwerkhuizen waren allemaal te bewonderen. Ook het Gutenbergmuseum was open. Een grappige combinatie van een - kindvriendelijke - natuurhistorische tentoonstelling en uitgebreide informatie over en demonstratie van de boekdrukkunst en drukpers, die in 1450 is uitgevonden door de heer Gutenberg, die in Mainz woonde. Hij was eigenlijk niet de allereerste (in China en Korea waren ze al wat verder), maar hij heeft wel baanbrekend werk verricht met de 'losse' letters, waarmee je de (metalen) letters vaker kunt gebruiken. Ik bewaar de citadel en het Kurfürstliches Schloss en het Romeinse theater dat gevonden is bij het treinstation van Mainz voor een volgende keer. 

Vrijdag 5 juni en zaterdag 6 juni heb ik het rustig aan gedaan en ben ik in twee etappes naar Cheb in Tsjechië gereden. In de buurt van Cheb een korte wandeling gemaakt op een hele oude vulkaan, Kormorní hurka, waarvan het zwarte lavagesteente is gebruikt bij de bouw van de 'zwarte toren' van wat ooit de 12e-eeuwse burcht van keizer Barbarossa in Cheb was. De 'heuvel' is nu bijna niet meer herkenbaar als vulkaan. Op de top is wel een 'kratervormige' cirkel te zien, maar dat blijkt de steengroeve te zijn waar voorheen die zwarte lavastenen werden gewonnen. Nu is het groen van de begroeiing.

Cheb ligt aan de rivier Ohre en in de buurt van een stuwmeer (Jesenice). De camping ligt aan het stuwmeer, op een half uur fietsen van het belangrijkste plein van Cheb met 11 prachtige 13e-eeuwse koopmanhuizen. Hoe hoger de zolders met dakvensters, hoe rijker de koopman. Ik heb een filmpje van het plein gemaakt. De weg naar het kasteel van Cheb loopt via een mooie kasteeltuin met onder andere een Hollandse tuin. En ja hoor: stenen klompen voor de bankjes en oranje Afrikaantjes. Dat is toch Holland op zijn best! Vanaf de zwarte toren van het kasteel van Cheb een mooi uitzicht op het stadje en de St. Nicolaaskerk (wederom met 2 torens). Na een bezoek aan de kerk en een heerlijke maaltijd op het 'rijke koopmanshuizen plein' nog genoeg energie over om een rondje om het stuwmeer te fietsen. De 'verzonken brug' in het meer is wel een eye-catcher. In totaal 50 km gefietst. Moe maar voldaan op naar de hete warmwaterbronnen.

Onderweg naar die bronnen, eerst nog langs het pittoreske Loket. Loket betekent Elleboog in het Tsjechisch. En dat heeft te maken met de rivier Eger, die zich helemaal om de historische kern heen krult, als een elleboog dus. Vroeger heette het plaatsje ook Egra en het Eger Kasteel, maar sinds de 16e eeuw heet het Loket. Hoe dan ook: heel mooi plaatsje. Miep in de brandende zon achter gelaten op een grote parkeerplaats net buiten het centrum waar het op maandagmorgen erg rustig was. 2 uurtjes rond gesjouwd en ook weer het kasteel bezocht en de kasteeltoren beklommen en toen door naar de ijzerhoudende thermale bronnen van Karlovy Vary, een van de drie populaire kuuroorden van Tsjechië. De gezondheidszorg van Tsjechië voorziet in een door de verzekering betaalde kuur als je ergens last van hebt waarvoor zo'n warmwaterkuur zou kunnen helpen. Ze geloven er heilig in en het zal zeker ook helpen, maar niet als je eenmalig ervan drinkt (er bestaan ook drinkkuren) of er in onder dompelt. Dat moet je dan een aantal dagen en meerdere keren per dag doen.

Er staan prachtige gebouwen in Karlovy Vary (of Karlsbad), waaronder een groot aantal hotels die dergelijke kuren aanbiedt. Verspreid over het stadje liggen 'colonnades' (= zuilengalerijen) waar het hete water uit kranen stroomt. Karlovy Vary is ook bekend vanwege het porselein. Het is de bedoeling dat je het water tapt in porseleinen kannetjes met een tuutje. Dan kan het eerst even afkoelen en dan kan je het drinken. Het is ijzerhoudend, maar het is drinkbaar. De geiser van de Vridlo bron spuit maar liefst 2000 liter water per minuut tot wel 12 meter hoog de lucht in. Het is ook de heetste bron: tot 73 graden. Er is in 1975 een gebouw omheen gezet om bezoekers tegen de hete waterdamp te beschermen. Wel een lelijk modern gebouw (met glazen 'puntmuts'), waardoor de barokke kerk van St. Maria Magdalena (1737) wat verborgen blijft. Daarna met het kabelbaantje omhoog naar de uitkijktoren op de Vriendschapsheuvel. Wel de 150 treden van de uitkijktoren beklommen (in plaats van de lift) en lopend naar beneden wat nog niet zo makkelijk bleek. Vanaf de toren uiteraard een mooi uitzicht op de omgeving (wel een beetje heiig), maar de gouden uientorentjes van de Russisch Orthodoxe kerk waren goed zichtbaar. Kerken bouwen en onderhouden kunnen die Russen wel. Ik had ook nog een duik kunnen nemen in een complex waar je niet hoeft te verblijven om een kuur te volgen, maar ik heb helaas een grote schaafwond op mijn elleboog nadat ik van Evi ben gevallen. Ja, ja, oude vrouw die haar balans niet kan bewaren als ze tegen een stoeprandje aan komt. Gelukkig niets gebroken, wel dik en blauw. Dus even niet zwemmen, want schaafwonden houden niet van vocht.

Nu dus in het zuiden van Tsjechië en komende week via onder andere 'het mooiste stadje van de Bohemen' naar Praag. Veel lees- en kijkplezier!

Groeten Annemiek