6. Noorwegen in een notendop, Bergen, Stavanger en Trollpikken (13 t/m 19 september 2026)

Hallo allemaal,

alweer de een na laatste blog van deze reis. Ik sta inmiddels op een camping aan de zuidoostkust van Noorwegen (tussen Lillesand en Grimstad) waar het minder regent. Ik sta - als enige camper - op een prachtige plek met uitzicht op een baaitje waar je kunt zwemmen. Dat ben ik ook zeker één of twee van de komende dagen van plan, zodra de wind is gaan liggen. Het is droog, maar de wind waait matig vandaag en morgen, maar maandag/dinsdag gaat die liggen en dan sla ik mijn slag. De zon zou er ook meer bij moeten komen. Met 17 graden nog niet heel erg warm, maar voor mij voldoende als de wind gaat liggen. Donderdag 24/9 vertrek ik weer met de ferry vanuit Kristiansand, hier maar 40 km vandaan, naar Denemarken. Ik ben hier wat eerder dan gepland, maar ik was de regen en kou een beetje beu. De komende week wordt aan de zuidwestkust ook nog regen voorspeld en daarom heb ik besloten om wat eerder deze kant op te komen.

Het is hier beduidend minder nat dan aan de andere kant. Dat was ook mijn ervaring toen ik via de mooie binnenlandse route van Egersund naar Hornnes en vervolgens Arendal (weg nr. 42) hier naar toe reed. De eerste helft van de route werd ik omringd door enorme watervallen en wilde rivieren die van alle kanten kwamen en na Hornnes nam de waterhoeveelheid aanzienlijk af. Ik vermaak mij de komende dagen wel. Er liggen verschillende leuke kustplaatsjes op fietsafstand. Helaas is de display van Evi in Stavanger gestolen, dus ik kan niet meer zien hoeveel km ik gereden heb. Had ik niet verwacht in Noorwegen, zeker niet nu ik de fiets bij de Dom had geparkeerd. Gelukkig lijkt de fiets-app op de telefoon het nog wel te doen, dus dan kan ik die ook checken voor aantal km's, hoeveelheid stroom in de accu, e.d.

Onderweg heb ik ook mijn waterkraan in de camper laten vervangen. Die hield ermee op. Gelukkig zijn er bedrijven die je binnen drie kwartier helpen terwijl je zomaar spontaan voor hun neus staat. Heel aardig. Daar heb ik ook een Noor gesproken die wachtte op zijn camper. We hebben gezellig met elkaar gesproken, onder andere over het natte weer aan de westkust. Hij was het ook echt beu. De hele zomer is het slecht weer geweest en hij is bang dat dat de komende jaren nog erger wordt. De maanden april, mei en juni lijken steeds meer de drogere maanden te zijn. Dat weet ik dan voor de volgende keer, alhoewel er in april en mei op grotere hoogten nog sneeuw ligt. Mijn ervaring van 4 jaar geleden in juni was trouwens ook niet al te best.

Maar......ondanks de regen veel gedaan. Zondag de excursie 'Noorwegen in een notendop'. Het bleef droog, maar het was wel koud, met name op de  elektrische fjord cruise in de Nærøyfjord tussen Flåm en Gudvangen. Die fjord staat op de werelderfgoedlijst van UNESCO, met name vanwege de steile rotswanden en de breedte van de fjord. De Nærøyfjord is de smalste tak van de Sognefjord en is 20 km long, only 250 metres across at its narrowest point and a mere 12 metres at its shallowest. The surrounding mountains reach heights of 1,660 metres, aldus de info uit de reisgids. Twee uur staan blauwbekken buiten (dan zie je nog het meeste) en we hebben even stil gelegen bij een waterval. Er leven bruinvissen en zeehonden in de fjord, maar die hadden geen zin om zich te laten zien of ik heb ze gemist. De fjordplaatsjes Flåm en Gudvangen zijn erg toeristisch met 'Vikinggevechten', eetgelegenheden en souvenirwinkeltjes. De Bergenbahn en Flåmbahn (beide aangeduid als one of the most scenic railways in the world) vielen een beetje tegen. De Flåmbahn is de steilste spoorlijn van Noord-Europa, is 20 km lang en gaat door 20 tunnels, waarvan er 18 met de hand zijn uitgehouwen. De baan maakt binnen een berg een draai van 180 graden (haarspeldbocht). Ik heb er weinig van gemerkt en met 20 tunnels zie je ook niet veel. En bovendien moet je ook nog aan de goede kant zitten om iets te zien. Dat lukte meestal niet. Tijdens de treinrit ook nog gestopt bij een waterval. Daarbij werden we getrakteerd op gezang van een vrouw in een rode jurk, die volgens een Noorse legende als een soort 'sirene' mannen verleidde met haar gezang. Ik heb er een filmpje van gemaakt, maar het duurde even vóór ik de vrouw in beeld had, dus even geduld. 

Kortom: de excursie heeft niet veel toegevoegd. Ik ben natuurlijk ook verwend. Als ik zelf rij, stop ik op mooie plekken. Ik heb wel veel nationaliteiten ontmoet: een Aziatisch uitziend stel dat nu in Amerika woont, een Moldavische die nu ook in Amerika woont en 5 mannen uit Saoedi-Arabië die (kennelijk) zonder hun vrouwen op stap waren in Noorwegen. En er waren nog veel meer nationaliteiten aanwezig. 

Gelukkig de dag erna in Bergen ook nog droog. Met de trein ernaar toe. Ik stond op een P, één halte buiten Bergen en daar mocht je ook overnachten. Bergen was een Hanzestad en de oude hanzewijk Brygge bestaat uit (inmiddels) gerenoveerde gekleurde houten huizen aan de haven. Staat ook op de werelderfgoedlijst van Unesco. Ik heb een rondleiding bijgewoond over de historie van de Hanzewijk. De handel tussen de Noord-Duitsers uit Lübeck en de Scandinavische koning Hakon IV begon zo'n beetje in 1278 en eindigde in 1668, toen de Hanze door verschillende Noorse wetten het grootste deel van hun handelsmacht verloren had. Bergen heeft vele branden gekend, maar die uit 1702 heeft driekwart van de stad verwoest. Een volgende grote brand in 1955 verwoestte de rest van de Hanzewijk, waarna de wijk in oude stijl werd herbouwd. De handel werd gedreven door Noord-Duitsers die niemand anders toelieten. Een hele gesloten groep die hun eigen groenten verbouwde en zelfs over een eigen kerk beschikte (de Mariakerk met de twee torens). In de glorietijd (14e eeuw) bestond een kwart van de bevolking uit Bergen uit Duitsers. 

Een mooi uitzicht op Bergen en omgeving vanaf de Fløyenberg, die je met een tandradbaan (dezelfde techniek als de tandradbaan naar de Gaustatoppen; zie blog 3) kunt bereiken. Deze gaat niet door de berg maar op de berg. Van de terugweg heb ik een filmpje gemaakt. De Domkerk van Bergen was gesloten, maar grappig is de kanonskogel die nog steeds in de muur zit. Dat is een herinnering aan de Slag van de Baai van Bergen tussen Engelse en Nederlandse schepen in 1665. Lang verhaal, maar wij hebben - met steun van de Noren - van de Engelsen gewonnen en daarmee de handelsvloot gered. 

Door naar Stavanger in de regen viatwee ferries, vele tunnels en bruggen, 200 km ten zuiden van Bergen. Het is in één dag te doen (beide keren kon ik direct de ferry op rijden) en ook nog de waterkraan laten vervangen. Stavanger is groot geworden door de ontdekking van grote olie- en gasvelden op de Noordzee in 1970. In het Noors oliemuseum is daar alles over te lezen en bekijken. Ook daar weer een rol voor ons kleine landje: de ontdekking van het Groningse gasveld in 1951 stimuleerden de Noren om verder te zoeken naar olie en gas in de Noordzee. Het duurde overigens daarna weliswaar nog zo'n 15 jaar vóór het eerste grote veld werd ontdekt (Ekofisk), maar daarna heeft het Noorwegen tot een rijk olie-exporterend land gemaakt. In 2014 daalden de olieprijzen (kan ik mij niet herinneren) en toen werd het allemaal wat minder. In het museum onder andere prachtige schaalmodellen van olieplatforms, aandacht voor veiligheid (na een aantal rampen) en ook voor de toekomst: de klimaatverandering en de rol van fossiele brandstoffen daarbij. Ook in Stavanger hebben ze een mooie Domkerk die wel open was. Op de Dom van Trondheim na is deze kerk de best bewaarde van Noorwegen. Ook weer met een prachtige preekstoel, die doet denken aan de preekstoel van de Mariakerk in Bergen. Gamle Stavanger (= het oude Stavanger) bestaat uit witte houten huisjes. Daarachter zie je het reusachtige cruiseschip dat in de haven ligt, er bovenuit steken. 

Van Stavanger verder richting zuiden naar Egersund in de regen. Van Egersund heb ik niets gezien, maar ik heb wel de wandeling naar de Trollpikkengemaakt, die vlakbij Egersund ligt. Je leest het goed: de 'pik' van de trol. Het is een apart landschap daar (Magma Geopark). Het lijkt op een maanlandschap met grote, ronde rotsen die door de werking van water de rotsen doet breken. De pik van de trol bestaat uit een stuk rots die deels is afgebroken. Ik vind het meer op een neushoorn lijken, maar ieder land zijn interpretatie en humor, zullen we maar zeggen. Het was een pittige klim aan het eind van de middag. Nog één flinke harde bui, net nadat ik was vertrokken, maar de rest van de zeer modderige wandeling, deels via houten vlonders,  was het droog en af en toe scheen de zon zelfs. En de gebruikelijke schapen met bellen waren er ook. In 2017 was de Trollpikken nog nationaal nieuws: onverlaten hadden de trol 'ontmand': de pik lag eraf. Knap om dat voor elkaar te krijgen trouwens. Via crowdfunding is toen binnen de kortste keren een bedrag van € 20.000 opgehaald om de hersteloperatie uit te voeren. 

De route van Egersund aan de zuidwestkust tot Arendal aan de zuidoostkust is mooi. Ik had ook een mooie hoge overnachtingsplek (een stuk grond van een boerenbedrijf aan een forellenvijver en met vuurplaatsje en picknickbank) helemaal voor mij alleen op gepaste afstand van een kudde Schotse Hooglanders die daar vrij mogen rondbanjeren. Dat deel van Noorwegen lijkt misschien wel het meest op het zuidereiland van Nieuw-Zeeland, inclusief de vele schapen. Groen glooiend met wat dorpjes en witte kerkjes en meertjes en rivieren. 

Dat was het. Hier ga ik nog fietsen en hopelijk ook zwemmen. Alle tijd en terwijl ik dit typ, komt er weer een buitje langs. Hopelijk de komende dagen droog. Fijne zondag nog en tot ergens volgende week.

Groeten Annemiek

P.S. Foto's en filmpjes staan erop. Foto's zal ik binnenkort 'fatsoeneren'.