5. Hjerkinn, Lom, Gamle Strynefjellsvegen, Loen, Jostedalsbreen NP en Gaularfjellet (5 t/m 12 sep)

Hallo allemaal,

Noorwegen is prachtig. Ik denk het mooiste land dat ik ooit bezocht heb. Het zuidereiland van Nieuw-Zeeland komt heel dichtbij, maar is kleiner. Nieuw-Zeeland heeft wel het noordereiland met zijn vulkanische activiteiten en dat heeft Noorwegen weer niet. Het is alleen zo jammer dat het weer niet altijd mee zit. Het is hier echt al herfst. Ik zit nu in de buurt van Bergen, waar het alleen maar regent. De natste plek van Noorwegen en zelfs Europa, geloof ik. Het is niet zo koud (rond 14 graden), maar super vochtig met heel veel water in de buurt. De watervallen en stroomversnellingen zijn gigantisch en dat geldt voor de hele afgelopen week. Inmiddels heb ik diverse (nationale toeristische) wegen gereden die over de hoogvlakten van Noorwegen gaan. Daar is het wel een stuk kouder (overdag maximaal 10 graden en 's nachts rond het vriespunt). Je kijkt je ogen wel uit met al dat moois. Op de foto's krijg je niet alles mee. Ik heb ook een paar filmpjes gemaakt en dat geeft een betere indruk (denk ik). Waarschuwing vooraf: ik ben niet altijd te verstaan door de wind. Sorry! Zet het geluid maar uit. Ik heb het natuurschoon ook af en toe in stilte beleefd, want mijn oren zaten geregeld dicht, mijn oog hing ergens halverwege vanwege een ontstoken ooglid en het water liep uit neus en ogen, maar desalniettemin erg genoten. Inmiddels is de piek van de verkoudheid voorbij (hoop ik). Eigenlijk is het hier maar 2 maanden zomer: (medio juni tot medio augustus), maar zoals de Noren zeggen: slecht weer bestaat niet, slechte kleding wel. Ze gaan er altijd op uit, ongeacht de weersomstandigheden. Gisterenavond zag ik een jong stel staan vissen in het stroomversnellinkje waar ik naast stond in de regen! Ook een manier om je weekend te beginnen. 

Nu staat Hjerkinn bekend als de droogste plek van Noorwegen, maar daar heb ik ook weinig van gemerkt. De muskusossensafari te paard begon met mooi weer, maar helaas: binnen de kortste keren onweerde het en kwam het met bakken uit de lucht en de hele dag geen muskusos tegen gekomen! Die stonden natuurlijk lekker te schuilen. Er zijn er genoeg, want ze worden inmiddels al afgeschoten, omdat er te veel zijn. De groep ruiters was groot, minstens 30, waarvan een aantal kon rijden en andere niet of in ieder geval niet ervaren waren. Na 1,5 uur instructie en poetsen en zadelen konden we eindelijk op pad en na nog weer een half uur, werd de groep gesplitst en mochten de ervaren ruiters af en toe een sprintje trekken. Uiteindelijk ging mij het daar deze keer niet om. Ik was zwaar verkouden, maar het ging. Met de lunch (zelf meebrengen) moesten we zelfs afzadelen terwijl het regende. Geen beschutting, niets. Oef! Toen het even droog was, weer opgezadeld, maar met natte zadels en natte paarden geen pretje. Die IJslanders kunnen het aan, maar ik wat minder. Gedurende de dag hadden we af en toe pauze. Wij moesten eraf, maar gelukkig mochten de zadels blijven liggen. Die paarden hebben niet zo vaak pauze nodig, maar kennelijk vond men van wel. Als je alles van te voren weet, ...................Het enige voordeel: ik heb de Snøhetta (= hoogste berg met 2286 meter) in zijn geheel gezien. Dat lukte lopend niet (zie vorige blog). 's Avonds gezellig gegeten met 3 Noorse vrouwen die ook meereden en in het hotel bij de camperplaats (of andersom) verbleven.  Ik vond dat ik die 'luxe' wel verdiend had. 

De dag erna was het onderweg richting Lom warm met een zonnetje! Hjerkinn was zo'n beetje het meest noordelijke punt dat ik deze reis bereikt heb. Eerst een staafkerk in Vagamo bezocht. Helaas was die gesloten, want het schijnt een mooi blauw interieur te hebben. Daar kun je trouwens het nodige van zien via GoogleMaps. In Lom staat ook een staafkerk en die was wel open met een beschrijving in het Nederlands. Kun je nagaan hoeveel Nederlanders Noorwegen bezoeken. Lom ligt al dicht bij gletsjergebied en het heeft dus ook een gletsjermuseum. In al die musea veel aandacht voor de terugtrekkende gletsjers. Confronterend om te lezen dat de gletsjers wereldwijd gemiddeld al 30% kleiner zijn geworden. Je leert ook dat het al vaker is gebeurd: er zijn warme tijden geweest dat de gletsjers helemaal weg waren en dat gaat nu weer gebeuren. De aarde overleeft het wel; wij waarschijnlijk niet allemaal. Pal voor de deur van het museum een grote waterval en wederom die mooie kleuren (groen/blauw) van het gletsjerwater. Hier wordt smeltwater van de Sognefell afgevoerd naar de langste fjord van Noorwegen: de Sognefjord, maar liefst 200 km lang!

Volgende bestemming: Stryn en de route daar naar toe is GEWELDIG. De Gamle (= oud) Strynefjellsvegen (vegen = weg; nummer 258). De weg is deels onverhard en smal en in plaats van een vangrail gebruikten ze vroeger stenen (zgn. wachtstenen), maar wat is die weg mooi. In totaal 27 km, maar ik heb er de hele morgen over gedaan. Heel veel foto's en ook twee filmpjes gemaakt (zonder geluid afspelen). Het was gelukkig niet druk, maar er waren genoeg uitwijkhaventjes om even stil te staan of elkaar te passeren. Aan het eind de 'gewone weg' (nummer 15) naar beneden in het dal. Zo rij je op het ruige 'Dak van Noorwegen' en zo ben je beneden in een groen en lieflijk dal, waar het water werkelijk aan alle kanten naar beneden stort. De verschillen kunnen bijna niet groter zijn. Het bezoekerscentrum van Jostedalsbreen NP bezocht. De Jostedalsbreen (breen = gletsjer) is een hele grote gletsjer, die allerlei uitlopers heeft richting dal. Voorheen kwamen ze tot in het dal, maar nu dus niet meer.  

Ik heb twee uitlopers van de Jostedalsbreen gezien: de Kjenndalsbreen en de Briksdalbreen. Vier jaar geleden was ik aan de zuidwestelijke kant van het gebied en toen heb ik de Bøyabreen en de Supphellebreen bekeken in de buurt van het gletsjermuseum in Fjaerland. De Kjenndalsbreen heb ik vanuit de camping bij Loen op de fiets gedaan. Ik wilde mij als een echte Noor gedragen: twee lagen regenkleding en daaronder 3 lagen gewone kleding. Het viel mee met de regen, maar droog hield ik het niet. Wel een hele mooie route langs de gletsjermeren en de watervallen. Geen apart fietspad, maar de auto's rijden hier langzaam. Aan het eind nog een kort stukje lopen en dan ben je het dichtste bij de gletsjer. Je ziet niet veel, maar de blauwe stukjes ijs zijn kenmerkend voor gletsjerijs en dan is het handig als je kunt inzoomen met je fotocamera. 38 km op Evi gefietst. Was even goed voor ons om in conditie te blijven. 

In Loen heb je een skylift (gondel) en die gaat 1011 meter de lucht in (Mount Hoven) en dan heb je een mooi uitzicht over de besneeuwde toppen en de Nordfjord in het dal. Daar kunnen ook grote cruiseschepen liggen, zo diep gaan die fjorden het land in. De skylift en het kerkje van het nabij gelegen Olden zijn gewilde bestemmingen voor de toeristen. De skylift is duur, dus je wilt wel wat zien. Afgelopen donderdag werd goed weer voorspeld en die had ik gereserveerd voor de tweede gletsjer (de Briksdalbreen) waar ik 40 km voor moest rijden. Dus een dag eerder heb ik de skylift genomen met het risico dat je boven niets zou zien. Het was boven heel erg druk en het was koud, nat en binnen zitten met al die mensen zie ik ook niet zitten, dus buiten onder een afdak gewacht tot de wolken als door een wonder zouden verdwijnen. En warempel: na 3 kwartier werd mijn beproeving beloond en weken de wolken uiteen. Ik kon de fjord en het meer (waarlangs ik de dag ervoor had gefietst zien). Lang niet alles gezien, maar meer dan ik had durven hopen. Daarna doorgereden via een smalle weg met heel veel bussen naar de laatste parkeerplaats vóór Briksdal, waar je ook mag overnachten. Erg toeristisch met souvenirwinkel, cafetaria, karretjes om de 45 minuten lange wandeltocht naar de gletsjer niet te hoeven maken en restaurant. Met die laatste was ik wel blij. Ze hadden lekkere pizza. Ik heb een beetje in het rond gekeken, maar ben nog niet naar de gletsjer gelopen. Dat heb ik de volgende morgen gedaan, omdat de kans op goed zicht groter zou zijn. 

Het was nog een stevige klim en gelukkig was ik op tijd, want toen ik op de terugweg was, kwamen de hordes mij tegemoet. En de volle karretjes reden af en aan. Nu had ik - op een paar vroege bezoekers na - vrij uitzicht op gletsjermeer en gletsjer. Ik heb een filmpje gemaakt. Nu trouwens geen blauw ijs gezien. Maar natuurlijk wel enorme watervallen. Ik stond met Miep onder een van de watervallen. Wat een prachtplek voor één nacht, want koud en vochtig was het wel. De weersverwachting klopte, want het werd een prachtige dag, die ik optimaal wilde benutten tijdens de rit verder richting zuiden. Het laatste deel van die route ging over de Gaularfjellet (toeristische weg nr 613), die loopt van Moskog tot Balestrand. Prachtige route weer. 30 km vóór Dragsvik een P gevonden waar je ook mag overnachten. Ik was alleen en heb in de avond nog even genoten van de zon, maar die was de volgende morgen compleet verdwenen.

En dat was jammer, want even verderop een uitzichtspunt over een dal met een leuke haarspeldbochtenweg naar beneden met pal erlangs een grote waterval. Je ziet het nog net tussen de wolken door. Ik vind die haarspeldbochten geweldig. Miep ook. De Trollstigen (= dé bekende haarspeldbochtenweg van Noorwegen) heb ik 4 jaar geleden gereden, maar er zijn er nog veel meer in Noorwegen. Ik heb pas langs deze route mijn eerste ferry hoeven nemen: van Dragsvik over de Sognefjord via Hella naar Vangsnes. Ik had mazzel: ik kon bijna zo de ferry op. Het hele vaartochtje duurt maar zo'n 45 minuten, dus het gaat snel. Helaas slecht zicht, maar ligt er nou sneeuw in Vangsnes? Nee, dat zijn plastic kassen. Nooit gezien in Noorwegen. Hopelijk gaan ze niet de kant van Zuid-Spanje op. Verder via Voss richting Bergen. Hoe dichter bij Bergen, hoe meer tunnels.

Gisteren op een mooie plek overnacht, wederom naast een rivier/stroomversnellinkje. En vandaag doorgereden naar een grotere camping in de buurt om de huishoudelijke taken te kunnen uitvoeren: wassen, camper beetje schoonmaken, douchen en bloggen. Tot 15 uur was het droog. Ik kreeg bijna schuldgevoelens dat ik niet Bergen in ben gegaan, maar gelukkig regent en waait het nu. 

Morgen heb ik een zelf gidsende excursie! Noorwegen in een notendop. Ik heb nog maar zo weinig van Noorwegen gezien ;-) Nee, het is een efficiënte manier om nog een paar dingen te doen die ik niet heb gedaan: met bus, trein en boot deels via dezelfde route terug als die ik gereden heb, maar dan via twee spoorlijnen, die heel mooi moeten zijn: met de Bergen(trein)baan omhoog naar de Hardangervidda; vervolgens met de Flam(trein)baan, de steilste spoorbaan die met een 180 graden draai in de bergen afdaalt naar de Flam-vallei en de Sognefjord, en vandaar per schip over de Naerøyfjord (werelderfgoedlijst UNESCO) en per trein en bus terug naar Bergen. Een hele lange dag! De weersvoorspellingen zijn redelijk. Maandag ziet er ook nog redelijk uit, dus dan wil ik een dagje in Bergen zelf doorbrengen. Dinsdag lijkt een hele natte dag te worden en dan ga ik op weg naar Stavanger. 

Voorlopig weer even genoeg te lezen en te kijken. Als je de foto's te veel vindt kijk je alleen de filmpjes. De foto's zal ik later fatsoeneren. Fijne zondag. 

Groeten Annemiek